Londra Antlaşması (30 Mayıs 1913)

Birinci Balkan Savaşı sonunda imzalanmıştır.

1912 yılı sonunda büyük devletlerin aracılığıyla Londra’da bir konferans düzenlendi. Bu konferansta Balkan devletleri, Edirne dahil bütün Rumeli’yi Osmanlılardan istedi. Kâmil Paşa Hükümetinin, Edirne’den vazgeçmeye karar verdiğini düşünen İttihat ve Terakki Partisi, düzenlediği Babıâli Baskını ile yönetimi ele geçirdi (1913). Mahmut Şevket Paşa başkanlığında kurulan yeni hükümet, Balkan devletlerinin isteklerini kabul etmeyerek savaşa devam etti. Ancak Edirne ve Yanya’nın düşmesi neticesinde Osmanlı Devleti barış istemek zorunda kaldı. 30 Mayıs 1913’te Londra Antlaşması imzalandı.

Bu antlaşmaya göre;

1- Osmanlı Devleti, Edirne’nin dahil olduğu Midye-Enez hattının batısındaki bütün topraklardan çekildi.

2- Midye-Enez hattı Osmanlı Devleti ile Bulgaristan arasında sınır oldu.

3- Oniki Ada dışındaki Ege Adaları’nın geleceği ve Arnavutluk’un sınırlarının çizilmesi işi büyük devletlere bırakıldı.

4- Selanik, Güney Makedonya ve Girit Yunanistan’a bırakıldı.

5- Dedeağaç, Kavala ve Batı Trakya Bulgaristan’a bırakıldı.

6- Orta ve Kuzey Makedonya Sırbistan’a bırakıldı.