Tanzimat ve Meşrutiyet dönemlerinde millî marşa sahip olma konusunda bazı çalışmalar yapılmış; fakat bir gelişme sağlanamamıştır. Millî marş, ait olduğu milletin cesaretini yükseltmeyi, ülkenin bağımsızlığını, özgürlüğün sembolü olan bayrağı ile yurda duyulan sevgi ve bağlılığı ifade etmektedir.

23 Nisan 1920’de TBMM’nin açılması ile birlikte, bağımsızlık yolunda yüksek bir moral kaynağı olacak bir millî marşa ihtiyaç duyulmuştu. Halk uzun savaş dönemlerinden sonra oldukça yorgun ve moralsizdi. Bağımsızlık yolunda halkı yeni bir mücadeleye hazırlarken ona moral kazandıracak güçleri de hazırlamak gerekiyordu. İşte İstiklâl Marşı’ da bu moral güçlerinden biri olarak düşünülmüştür.

Millî Eğitim Bakanlığı, millî marş yazılmasıyla ilgili bir yarışma açtı. Birinci seçilecek esere 500 lira ödül verilecekti. Konulan ödül nedeniyle Mehmet Âkif (Ersoy), bu yarışmaya katılmak istemedi. Ancak 1921 yılı başlarında Millî Eğitim Bakanlığı yarışmaya katılması için Mehmet Âkif’e bir mektup gönderdi. Bakanlığın bu isteği karşısında Mehmet Âkif, ünlü şiirini yazdı ve orduya armağan etti.

724 eserin katıldığı yarışmada, 7 eser uygun bulunmuştu. TBMM’nin 12 Mart 1921 tarihli toplantısında Millî Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Bey (Tanrıöver)’in okuduğu şiirler arasından, Mehmet Âkif Bey (Ersoy)’in  İstiklâl Marşı çok beğenildi ve milletvekillerince ayakta alkışlandı. Üç kez okunması istenen şiir, Türk milletinin İstiklal Marşı olarak kabul edildi.

İstiklal Marşının Açıklaması